Bu sabah bu şarkıyı içimden söyleyerek uyandım.
Gurbet o kadar acı ki, ne varsa içinde.
Hepsi bana yabancı, hepsi başka biçimde.
Eriyorum git gide, elveda her ümide,
Ben gurbette değilim, gurbet benim içimde.
Nerden çıktı bilmem. Sanki ben gurbete şimdi çıktım. Ben gurbete çıktığımda on dört yaşındaydım. Yatılı okula başladığım gün buz gibi bir okul, hep yabancı yüzler. Yeni başladık. Mucur’dan gelen on altı kız öğrenci. İçinde tanıdığım, yani konuştuğum iki kişi var. Zamanla hepimiz kardeş olduk. Çoğu aynı sınıf hepsi aynı yatakhanede. Derse girenler aynı öğretmenler. Okulun önü anayol. Kırşehir’e giden, Kırşehir’den gelen arabaların plakalarına bakarız. Kaç tane 40 plakalı araç gelip geçenleri sayarız. Vakit buldukça ağlarım, neden geldim diye.
Zamanla sevdim,arkadaşlarımı öğretmenlerimi. Artık geceleri karabasanlar basmıyordu beni. Hepimiz kaynaştık birbirimize. Gencecik öğretmenlerimiz anne, baba oldular. Onlarında her biri bir yerden gelmişlerdi, gencecik. Çok sevdik onları. Her ailede olduğu gibi bazen onlar bize, bazen de biz onlara kızdık. Hele bir matematik öğretmenim vardı ki onu tek başına yazmazsam olmaz. Sınıfta tam bir öğretmen, diğer zamanlarda bir anne, kardeşlerini çok seven bir abla, revirde doktor, hemşire. Sevgi Kunduracı Tutal öğretmenim. Selam ve saygılarımla ellerinden öpüyorum.
Üç yılda biten okulu dört yılda bitirerek mezun oldum. Eve dönüyorum. Hani gurbet bitti, sevinecektim. Bu kezde kardeş gibi olduğum, içinden bir de sevgili bulduğum yuvamdan, okulumdan ayrılmak çok acı geldi bana. İşte tam da ben gurbette değilim, gurbet benim içimde.
Bu durum hep böyle sürüp gitti. İlk tayin olup gittiğim Toklumen Köy’ü ilk zamanlar, ne kadar güç gelmişti bana hasta babamı ve annemi de alıp gittiğim köyde ne zor gelmişti bana. Ben acemi çaylak, diğer öğretmen arkadaşlar, yedi, sekiz yıllık. Her biri bana çok yabancı. Gurbetteyim. Bana evde her bakımdan çok yardımcı olan rahmetli ev sahibim Cemil’e ablacığım var. Okul, öğrenciler, köylüler her şey bana yabancı. Köyde akşamları eğlencesine tabanca atılıyor. Ben alıştım ama annem, babam çok korkuyor. Çünkü Mucur’da biz tabanca sesini hiç duymazdık. Tabancayı poliste, tüfeği askerde görürdük. Zamanla bu köye çok alıştım. Köylüler ailem gibi oldular, öğretmen arkadaşlarım, kardeşlerim. Neşet Ertaş’ı ilk bu köyde duydum dersem yalan olmaz. Her evin pencerelerinden gece gündüz Neşet Ertaş’ın kasetlerinin sesi gelir.”Zahidem kurbanım, sallama beşik” en çok da bunu sevmiştim. Mucur’da bunları neden duymazdım bilmem. Belli zamanlarda açılan radyomuzdan Yurttan sesleri, belediyenin hoparlöründen Türk sanat müziğini dinlerdim. Her birini çok sever sonuna kadar da ezberlerdim. Şimdi Neşet Ertaş, Hacı Taşan’ı düğünlere getirirlerdi. Çok sevdim bu köyü. Evim ailem oldu her biri. Okul tatil olunca babamı, annemi Mucur’a evimize götürdüm. O yaz 29 agustos’ta evlendik. Onların köyüne gelin gittim. Okuyan olursa sakın bana kırılmasınlar. En zor gurbeti o köyde yaşadım. Hiç bir adetleri, töreleri uymuyor bize. Hayatları sadece çalışmak ve çalıştırmaktan ibaret. Okullar açılınca Toklumen’e İsmaille geri döndük. Ben gurbetten kutuldum. Bu kez bu köy İsmail’e gubet oldu. En küçük tatilde bile onun köyüne gider olduk. Zor yıllar…
Bu kovit 19 yüzünden yine gurbeti yaşıyoruz, acı acı. Bir komşuya, bir arkadaşa gidemiyoruz. Toplu taşıt araçlarına binemiyoruz. Ne biçim bir hayat oldu böyle. Ne geçmiş olsun demeye ne hayırlı olsun demeye, ne de başsağlığı dilemeye gidemez olduk. Komşularımızla, arkadaşlarımızla bir araya gelip, sohbet edip bir bardak çay içmek ne büyük bir nimetmiş. İşte şimdi gerçek gurbeti yaşıyoruz.
Gurbet o kadar cı ki ne varsa içinde.
Kovit o kadar acı ki hepsi başka biçimde.
Canım arkadaslarım hiç birinizin kovite ya da başka bir hastalığa yakalanmamanız dileklerimle.
Biliyorsunuz bu gün İstabul’un işgalden kutuluşunun yıldönümü. MUSTAFA KEMAL ATATÜRK’ü ve silah arkadaşlarını saygıyla rahmetle anıyorum. Mekanları cennet olsun.
Kardeş Azerbaycan’a topraklarına kavuşmalarını, ve şehitlerine rahmetler diliyorum.
Yeter artık Allahım savaşsız bir dünya istiyorum.
Sağlık ve esenlikler diliyorum hepinize.
