Her gün bindiğim o belediye otobüsü, bugün beni daha önce hiç uğramadığım duygulara gark etti.
Aslında o, sadece bizi işe ya da okula götüren bir araç değil; tekerlekli bir “hayat provası.” Kapılar her tıslayarak açıldığında yeni bir hikâye içeri süzülüyor, bir diğeri ise sessizce kaldırıma karışıp gidiyor. Kimse kimseyi tanımıyor ama hepimiz aynı sarsıntıyla, aynı yöne savruluyoruz.
https://www.kirsehircigdem.com/hayat-bir-belediye-otobusudur
