AN­LA­MI­YO­RUZ! Çünkü, DİNLEMİYORUZ !

“Ger­çek­ten din­li­yor muyuz, yoksa sı­ra­mı­zı mı bek­li­yo­ruz?”
Bir tar­tış­ma­nın or­ta­sın­da, kar­şı­mız­da­ki­ni din­le­di­ği­mi­zi sa­nı­rız.
Ba­şı­mı­zı sal­lar, “hmm” der, hatta bazen göz te­ma­sı bile ku­ra­rız.
Ama içi­miz­de başka bir di­ya­log çok­tan baş­la­mış­tır:
“Şimdi ne di­ye­ce­ğim?”,
“Bu lafı nasıl çü­rü­te­bi­li­rim?”,
“Bi­raz­dan şöyle bir örnek ve­ri­rim, iyi olur.”
As­lın­da o an ko­nu­şa­nı değil, kendi sa­vun­ma­mı­zı din­li­yo­ruz.
Erin­me­dim, yo­rul­ma­dım, git­tim araş­tır­dım. “Din­li­yor­muş gibi yapma” hâ­li­nin (ge­nel­de din­le­rim ama) sa­de­ce bana özgü olup ol­ma­dı­ğı­nı merak ettim.

https://www.kirsehircigdem.com/anlamiyoruz-cunku-dinlemiyoruz