Necip Adıgüzel
Bir Yörük atasözü der ki;
“Atın yerine eşek bağlanmaz.”
Açıklaması;
Ayrılan değerli bir kimsenin yerine değersiz birini getirmek.
“Bana adam gerek, at yerine eşek bağlamak istemem.” demek.
Bu söz renkleri aklıma getirdi .
Ne alaka diyenler olacaktır.
Renklerin bütünlüğü Gökkuşağı içinde kendini gösterir. Bu renklilik doğada dağılır ve daha da belirginleşir.Renkli olma hali insan içinde kullanılır.
İnsana atfen renkli kişilik önerilir.
Diğer bir söylem olarak rengini belli etmeyenlerde vardır.
Rengini belli eden elbette rengini belli etmeyenden daha makbuldür. Ayrıca bir de fazlalıkla alacalı/bulacalı olanlar vardır.
Eğer İnsan olarak renksiz olmak tercih edilseydi;
Ya siyah ya da beyaz yani ya iyi ya kötü…
Ne ise öylece görünse idik;
Gidişat daha güzel olmazmıydı???
Belki de,
Bozkırın Tezenesi Neşet Ertaş Dünya rengini böyle tarif etmeyecekti:
“Cahildim dünyanın rengine kandım
Hayale aldandım boşuna yandım.”
Renklerin karekterini bozmadan sevelim.
Bugünlerde kafanızı göğe çevirelim ki belki Gökkuşağının karekterini görme /anlama imkanımız olur da renklerinin oluşumu toplum olma yönünde daha güzelliklere erişir…
Gerçi;
“Cehalet çok ağır bir yüktür.
Ama taşıyan hissetmez.”
Çünkü:
Bir tek akla nazar değmezmiş,
Çünkü kimse kimsenin aklını beğenmezmiş…
Bu da hem rengin ,hem yerin bilinmesi gerekliliğini belki akıl edilmesini sağlar.
Bu vesileyle;
Herkesin bir biriyle yarışıp birbirini suçladığı, bir biriyle mücadele halinde olduğu bir toplumda kendi hataları ile meşgul olan, kendi gelişimini önemseyen insanları kutluyorum.
Halimiz pazar yeri kalabalığının gürültülü ortamına döndü.
Kim ne söyler, diğerleri ne anlıyor belli değil.
Tam buradan devam ediyorum.
Dünya da herşey bir gelişme halinde.Başta yalan söyleme olmak üzere,hainlik, ikiyüzlülük,bencillik yani iyi olanın,olmanın dışında daha onlarcası sayılabilir.
Doğduğu günden beri hep yerine başkaları düşünmüş hadi biraz düşün dendiğinde, düşüncenin ne olduğunu bilmeden ölüp gitmiş ve bu yüzden her defasında yaşanılan problemlerin tekrarına dahi şaşırmayan, toplumsal olarak düşünme kıtlığı içersinde yaşayıp gidiyoruz.
Yani demem şu ki;
“Öldüğünüzde ölü olduğunuzu bilmediğiniz gibi, aynı şey salak olduğunuzda da geçerlidir.”
İnsan dünyaya neden gelir, neden bir ömür boyu yaşar?
Bu da bizlere Nazar boncuğu olsun.
GÖKKUŞAĞI bir damla hüzünsün, yüreğimden gözlerime yansıyan….
Hamd olsun KIRŞEHİR’deyim.
ŞLOM….
Kırşehir deyimiyle;
“Şu şöle olur mu “???
