Dostluk, insanın yalnızlığını paylaşan, sevinçlerini çoğaltan, acılarını hafifleten bir bağdır. Bir bakıma insanın kendisini başka bir yürekte görme hâlidir. Aristoteles’in dediği gibi, “Dost, insanın ikinci benidir.”
Dostluk, insan hayatının en kadim ve en değerli bağlarından biridir. İnsan, yalnızlığını aşmak için değil; kendisini bir başkasında bulmak, yüreğini paylaşmak için dost arar. Dost, sadece yanımızda olan değil, içimizde yer eden kişidir.
