Emine İnce
Sabah sabah nerden takıldı dilime bilemedim. Hep olur bende. Bir şarkı bir türkü takılır dilime. Akşama kadar kırık plak gibi söyler dururum. Keşke tümünü bilsem de ., tümünü söylesem. Bakın şuna:
Benim adım dertli dolap
Suyum akar şalap şalap
Böyle emreylemiş çalap
Derdim vardır inilerim.
Güne bir başladım ki sormayın. Komşumla kahvaltımızı yaptık. Tv’yi açıp bir bakayım ne var, ne yok. Allah ne yok ki mahkemeler, davalar, haksızlıklar. Ne olur şöyle güzel bir şey olsaydı. Cumhurbaşkanı çıkıp ekonomiyi düzelttik. Emekliye zam yaptık, enflasyonun üstünde E.Y.T lilerin sorununu çözdük. Barışı sağladık. Ben artık 86 milyonun cumhurbaşkanıyım dese. Bazan rast gele yerlerde söylüyor ya,hoşuma gidiyor yalandan da olsa. Olamaz mı, çok mu zor? Şu günler hiç hoşuma gitmiyor. Haksızlıklar bitmiyor. Düşünüyorum, düşünürken de şu şarkı takılıyor dilime: “maziye bir bakıver, neler neler yaşadık.” Gerçekten de neler neler yaşadık. Ergenekoncular diye kaç subayımızı, kaç generalimizi, gençlerimizi hapishanelere tıkıp ölmelerini bekledik. Hastalarımıza da neler yaptık. Kanser hastası Türkan Saylan’a ne eziyetler ettik. Bütün bu insanların suçsuzluğu neden sonra anlaşıldı. Kumpaslar, kumpaslar…
Fetöcüler de yaptıklarına devam ettiler. Akşam akşam tv den insanların üstüne bombaları yağdırdıklarını gördüm. Ceset lerini göremediğimiz kaç asker, kaç sivil öldüler. Kimine göre 250 kişi, kimine göre daha fazla insan öldüler ve gittiler.
Hala bitmedi çilemiz. Hiç bir yasaya uyulmuyor. Bir başıboşluk, bir başıboşluk sürerek devam edip gidiyor. Şu ülkeyi adam gibi yönetecek, hep bana, hep bana demeyecek insanlar seçilse. Küslük, dargınlık olmasa. Şehitler gelmese artık. Analar, babalar, eşler, çocuklar ağlamasa, yürekleri dağlamasa. Hiç yoktan iftiralar üretip olmayan mahkemeleri oyalamasak.
Bu yanlış davranışlar da vatandaşlara kötü yansıyor. Kovitten önce Eskişehir’de bir taksiciyle tartışmıştım. Kafasına kim sokmuşsa ” Türkiye’de bir iç savaş çıksa ve nüfusumuz 30 milyon’a inse, ancak o zaman kurtuluruz diyordu. Diyordu da bu insan kendinin, çoluk çocuğunun ölmeyeceğini düşünüyordu sanırım.
Lütfen insanları germeyin. Bu ülke hepimizin. Özgürce, demokratik, laik, Atamızın gösterdiği yoldan hızlıca gidip ülkemizi en yukarılara çıkaralım. Hepimizin olan bu güzel ülkemizde mutlu, mesut yaşayıp gidelim.
Yunus Emre’yi saygıyla ve rahmetle anıyorum.
DERTLİ DOLAP
Benim adım dertli dolap
Suyum akar şalap şalap
Böyle emreylemiş çalap
Derdim vardır inilerim.
Ben bu dağın ağacıyım
Ne tatlıyım, ne acıyım
Ben Mevla’ya duacıyım.
Derdim vardır inilerim.
Dağda kestiler hezenim
Bozuldu türlü düzenim.
Ben uslanmaz bir ozanım
Derdim vardır inilerim.
Yunus bunda gelen gülmez
Kişi muradına ermez
Bu fanide kimse kalmaz
Derdim vardır inilerim.
Sağlıkla, sevgiyle kalın canım arkadaşlarım.
