Bu ne ihtişam bu ne özellik
Ay parçası gibi bu ne güzellik
Parmağına yüzük kola bilezik
Altın diye döşüne tak beni, beni
Ne yaptım ne ettim bilmiyom sana
Bir suçum var ise sen söyle bana
Tırnağına oje eline kına
Düğünde bayramda yak beni, beni
Ne kadar söylesem kar etmez sözüm
Düşeli aklına yanıyor özüm
Celladım ol benim sen iki gözüm
Zülfün her teline as beni, beni
Çekmekle bitmiyor derdim elemim
Hüküm’ü infaz et kırdın kalemim
Seni benden fazla varsa sevenin
Kurban et beni yoluna kes beni, beni
Yastadır da benim gönlüm pek yasta
Sızlıyor her yanım bedenim hasta
Soyunup dökünüp bağrına basta
Kendi ateşinde yak beni, beni
Nokta, nokta ben olayım tenine
Kemer gibi dola beni beline
İpek kumaş diye saf bedenine
İnceden inceye sar beni, beni
Sözüm geçmez oldu kendi gönlüme
Kurbanım saçıyım her bir teline
Adın tesbih oldu bilki dilime
Ne olursun sende sev beni, beni
FEVZİ VURGUN
Kusurumu söylesin eğer kâmilse insan
Konuşurken iyi düşün sonra olma pişman
Eğer mert ve yiğitsen, ya kardeş ol ya düşman
İstersen başım vur vallahi olmam pişman
FEVZİ VURGUN
