Vefa, sözünde durmak dosta değer verip onu hatırlamak, zor zamanında dostun yanında olmak, iyiliği unutmamak, arkadaşlığa, sadakate, insana değer vermektir. Görülen iyilikleri unutmamak, iyilikte bulunanlara aynısıyla veya daha güzeliyle karşılık vermektir. Vefasız insanlar, düzlüğe çıkınca aştıkları yokuşları unuturlar. Bu tür insanların size olan ihtiyaçları sona erdiğinde arkadaşlıkları da, sadakatleri de biter. Çünkü minnet duygusu taşınmayacak kadar ağır bir yüktür. Size iyilik yapan, her türlü desteği veren bir insana ihtiyacınız bittiği halde o insana değer vermek, kıymetini bilmek vefa göstermek ruhtaki asaletin ve karakterin ortaya konulması biçimidir.
