SEVGİSİ YAŞANMAZ

11 Kasım 2022
0 Yorum Yapıldı Yorum Yaz
1296 defa okundu.
SEVGİSİ YAŞANMAZ


İnsanın dostlarının olması ne büyük bir nimet anlatamam. Biliyorsunuz talihsiz bir kaza geçirdim. Bu dönemde yakınlarım, çoçuklarım yanımda olanlar, elleriyle güçleriyle, yürekleriyle nasıl yardım ettiler anlatamam. Hepsine minnet duyuyorum. Telefon edenler, yazarak geçmiş olsun dileklerini sundular. Hepinize teşekkür ederim. Kısa sürede ayaklandım ya, başladım İzmir’e gideceğim demeğe.
Geldim İzmir’e. Komşum bir temizlikçi ayarlamış. Teşekkür ediyorum. Ev temizlenince insan daha bir rahat oluyor. Bir grup arkadaşım da buluşmak istemişler. Watsaba yazmışlar bakamamıştım. Salı günü 2,5’ta telefon geldi. Haydi gelmiyor musun? Diyordu Ayşeciğim. Nereye dedim. Vilayet evine. Çok geç oldu gelmesem mi? Derken Sevgiciğim oradan sesleniyor. “Haydi çabuk gel, sensiz olmaz” diye. Kalkıp giyinip gittim.
Nasıl özlemişiz birbirimizi. Siz ne güzel arkadaşlarımsınız ( Ayşe, Ergül, Gülsüm, Neşe, Sevgi, Safiye ve Semiha, konuk olarak gelen iki arkadaşlarım hepinize sağlık ve huzur diliyorum. Sizi çok seviyorum.
Pazartesi günü de Tersane Lokalinde Nevşehir Öğretmen Okulu mezuni arkadaşlarımla toplanacağız. Onları da çok özledim. Yerimizi ve saatini bildirmek için zincir çıkararak haber veriyoruz. Ben Nuralcığıma telefon ettim. Biribirimizi çok özlemişiz. Nural: abla Denizli Pamukkale Karahayta gidiyoruz. Sen de gelsene dedi. Daha önce de Münevver söylemişti. Gidemem, henüz tam iyileşmedim dedim. İkisinin de cevapları; ne olur gel abla ben sana baston olurum dedi. Münevver de ne olur gel ,ben seni sırtımda taşırım. dedi. Görüyorsunuz

Toplanma   nedenlerimiz de işte. Kime nasıl yardımcı oluruz. Ya ni: Dostluğun biz sevgisiyle

Toplandık her an burda
Bu sevgi bağı kopmaz hiç
Dağılsak bir gün yurda.
Böyle yazıp dururken içimi sızlatan bir haber söylendi. Sekiz çocuk, bir anne sobadan çıkan gazla zehirlenerek boğularak ölmüşler. Çok acı, çok üzücü. Türk değilmiş, Suriyeliymiş diyorlar. Yazık onlar da insan değil mi? Şimdi ne olacak yürekler yanıyor. Bana bunlar şunu hatırlattı.
” Bu hayatın yükünü
Kalbimde taşıyamam
Ömrümün bir gününü
Sevgisiz yaşayamam.
Xxxx
Sevilmeye muhtacım
Hasrete alışamam
Sevgi benim baş tacım
Sevgisiz yaşayamam.
Sevginin adı vardır.
Başka bir tadı vardır
Özlenen yanı vardır.
Sevgisiz yaşayamam.Şu kısacık ömrümü
Dertlerle paylaşamam
Anlayın şu gönlümü
Sevgisiz yaşayamam.”
Bu görüş tüm yurtta olmalı bence. Bu ülke bizim. Herkes biribirini sayıp sevmeli ve biribirimizle kenetlenmeliyiz. Nedeni şu, biz ülkemizde neredeyse azınlığa düştük. Bana inanmazsanız Antalya’da marketlere, pazarlara gidip bir baksanız. Zor durumdayız zor. Atam bu günleri bir görebilseydi. Acaba nasıl bakardı. Benim Atam” Yurtta sulh, cihanda sulh” dedi ve bu yüzden de herkes kendi ülkesinde kalırdı. Başka ülkelerden bize gelen binlerce yabancı bu gidişle bize de çıkın gidin derlerse nereye gideriz, ne yaparız?
Hepinize sağlık , sevgi, saygı dileklerimle hoşça kalın.

YORUMLAR Bu Yazıya Henüz Yorum Yapılmadı.. Belki İlk Yorumu Sen Yapmalısın..

SOSYAL MEDYA BİZİ TAKİP EDİN