Nurlu, feyizli, mübarek Ramazanı Şerif ayı ile midelerimiz bir parça toparlandı ama çarşılarımız perme perişan. 1998’de geldiğim bu şehir zaman içinde çok değişmiş. Sokakları oruç yiyenlerle dolu şimdi. Çay ocakları, kahvehaneler, lokantalar gün boyu müşteri ağırlıyor. Oruca, oruç tutanlara saygıdan söz etmek akla ziyan. Oysaki Kırşehir’e geldiğim o ilk yıllarda sokaklarda ne açık lokanta, ne de aleni olarak oruç yiyene rastlardınız. Bir keresinde Şengül Çetinkaya Teyzeme iftara gittiğim Hukukçular Apartmanı’nın girişinde elindeki sigarayı saklamaya çalışan Eskişehirli bir öğrenciyle karşılaşmıştım da yüzündeki mahcubiyet hala gözlerimin önünde! Oruç yiyenin de bir raconu vardı o dönemlerde!
